Woensdagavond wedstrijdzeilen met de Stella Maris een Kalik 33

BLOG.

Datum: 14-06-2009 21:59

De wedstrijd van 10 juni was nat en toch ook wel weer enigzins woest.
Aan het begin van de wedstrijd hebben we deze keer de genua val doormidden gevaren. Bovenaan de top van het zeil, brak de val van de sluiting en hij floepte als een elastiekje zo de mast in. De genua kwam langzaam maar zeker naar beneden. Snel de spi val (die bij ons ook tot bovenin de mast gaat) aangeslagen en de genua weer gehesen, maar dit kostte ons wel flink wat tijd. Bovendien konden we daarna de spi niet meer veilig hijsen en strijken, dus we zijn 15e geworden. Een aantal schepen rondde vlak voor onze neus één van de wedstrijd boeien niet, maar is hier tot nu toe achteraf niet voor gestraft door de wedstrijd leiding. En dat terwijl ze er wel 3 tot 5 minuten voordeel mee hadden, schat ik zo. Zoals ik het nu begrijp kunnen we in een wedstrijd voortaan dus rustig een boeitje overslaan als dat zo uitkomt. Het is wel opvallend dat de uitslag van de wedstrijd nog steeds niet op de clubsite gepubliceerd is. Misschien is er nog hoop. Het kan ons zomaar een paar plaatsen schelen.
Ook kregen we het voor elkaar de bakboord schoot van de genua zo verschrikkelijk klem en in de knoop in de lier te krijgen dat dat ons ook een paar minuten en veel inventiviteit kostte, en daarna begon het ontzettend te hozen. Het bleek dat mijn zeilbroek volkomen lek is. Na de wedstrijd hesen we de schipper in het bootmansstoeltje de mast in om de genuaval weer op zijn plek te krijgen. We zijn alweer klaar voor de volgende wedstrijd.

Ellis

Datum: 10-06-2009 11:32

Er wordt voor morgen weinig wind verwacht Bft 2 tot 3 aanvankelijk uit NNW ruimend naar NNO en aan het eind van de wedstrijd helemaal geruimd naar ONO.

Wind informatie

Datum: 02-06-2009 09:43

Dat je met de Stella ook prima kunt toerzeilen hebben Ted, Guus en ik afgelopen zondag 1e Pinksterdag weer eens uitgeprobeerd. Om half elf stapten we op. Eerst uitgebreid koffie met koek aan boord, kuipkussens op de banken en rustig aan klaarmaken om uit te varen. Hierna koers gezet naar Enkhuizen, met lange rakken opkruisend tegen een stevig windje (eind 4). Het was druk op het water, het was ook een fantastische dag om te zeilen.
Bij het Naviduct van Enkhuizen was het zo druk dat we niet met de eerste schutting mee naar binnen konden, maar even moesten wachten.
Na de sluis gingen we meteen bakboord uit de oude haven in en werden door de havenmeesteres naar een plekje langszij een ander zeiljacht gedirigeerd. Het lag er hier en daar zes of meer schepen dik. We hebben een plekje op een terras aan de haven gezocht en daar een lekker visje gegeten met een glas bier erbij.
Dan nog een ijsje in het gras op de dijk en toen was het weer tijd voor de terugweg.
We lagen als enige schip in het Naviduct deze keer. Holland ligt rond etenstijd gewoon in de havens, dat bleek maar weer. De sluis uitvarend hadden we het Markermeer praktisch voor ons alleen.
Voor de wind vlogen we terug, 7 á 7,5 knoop varend, met een keer een piek naar 8,5. We presteerden dit met de genua 2 uitgeboomd. De zon ging langzaam onder en nog voor donker, zo rond een uur of tien lagen we weer in onze box in de haven. Om half elf stapten we van boord. De klok rond dus.

Ellis

Datum: 27-05-2009 14:28

De tweede wedstrijd was op 13 mei 2009

Ellis schrijft hierover:
De wedstrijd was woest en geweldig. Windkracht 4 met vlagen naar 5 en 6. We gingen als eerste over de startlijn en hebben de hele wedstrijd voorop gevaren, een heel eind voor het veld uit. Slechts ééntje wist aldoor in onze buurt te blijven. We hebben met volledige bemanning deze keer de grote spi gezet en gingen tot wel 8 knopen, alsof je achter een span dolle paarden hangt. Af en toe werden we helemaal uit het roer getrokken, maar herstelden ons dan weer. Ted worstelend aan het roer en Guus aan de leischoot. Han schreeuwend om ons op koers te houden en omdat hij \'t gewoon ook niet laten kan, Maarten in de kuip proberend om niet platgetrapt te worden en ik achter Ted tegen het hek gedrukt, af en toe stiekem kreunend van angst. Eén spiblok is finaal doormidden. Maar we gingen uiteindelijk als tweede schip over de finish. Bij de uitslag wachtte ons een teleurstelling. We waren 14e in het klassement. Ik was hier even zo van overdonderd dat ik even geen zin meer heb in wedstrijdvaren. We hebben zo hard gewerkt. Zelfs een paar van de X-en en een J (echte wedstrijdschepen) hebben we helemaal tot aan de horizon weggevaren en die eindigen dan zo 4 of 5 plaatsen voor ons in het klassement. Voor mij is de lol er even af...

De eerste wedstrijd was op 6 mei 2009

Ellis schrijft hierover:
Er was wat veel wind, als Han erbij was geweest hadden we waarschijnlijk de grote en zeker de kleine spi gevoerd, maar met Maarten mij en Guus durfde Ted het niet aan. Jammer, want we werden op het tweede rak links en rechts voorbijgevaren door stoer spi-ende concurrenten. Loevend en duwend hebben we een tijdje wat schepen achter ons kunnen houden. Maar op een gegeven moment kwam ze toch voorbij. Wij hebben echter een enorme genua. Voor de wind hebben we deze aan de uitschuifboom gezet en zo konden we het veld toch aardig bijhouden. Waar de spi-\'ers moesten reachen met iets te veel wind hadden wij geen last, en dus gingen we ze weer voorbij...
Ik deed het voordek vanavond alleen, met Maarten en Guus aan de schoten en Ted achter het stuur. Bij het verwijderen van de boom brak de lijn waarmee je de haken bedient en kreeg ik de boom niet meer van de genua. Teveel winddruk in de genua, de boom net langer dan mijn armen en geen grip op de metalen haak om de schoot los te halen. Prutsend en vloekend op de preekstoel dus, half overboord hangend, aan de punt van de boom (reddingsvest aan, jawel).
Het kwam toch nog in orde. Spoedreparatie op het voordek aan de boom, terwijl we scherp varen en een aantal keren overstag moeten. Dan komt die enorme, zware genua dus over me heen en ga ik even plat voorover op het dek. Het lijkt of er heel wat gebeurt, maar je voelt er niets van.

Was gisteravond al bekaf. Vanochtend werd ik verkreukeld wakker. Dat wordt spierpijn. De spiertjes en pezen in mijn handen doen pijn. Ze zijn niet meer gewend om zo hard te werken ;-)

Datum: 27-04-2009 09:39

Afgelopen zondagochtend zouden Ted, Guus, Maarten en Ellis nog wat klussen op de Stella, om haar zeilklaar te krijgen. Zondag begon echter met regen... Ellis zag hier voldoende reden in om lekker thuis te blijven voor een middagje cocoonen. Guus en Maarten lieten zich, zoals echte zeemannen betaamt, natuurlijk niet weerhouden. Maarten had er kennelijk wel wat voor over om eens mee te maken hoe het is om in de mast gehesen te worden.
Vlak voor zij zouden vertrekken, belde Ted echter met de mededeling dat hij de klusmiddag vanwege het slechte weer afblies.

Uit een mailberichtje dat wij aan het eind van de dag ontvingen, bleek echter dat hij toch op pad was gegaan:

From: Ted
Sent: zondag 26 april 2009 20:49
Subject: We gingen niet

De zondag op de haven was windstil en tot een uur of twee was de jachthaven gehuld in druilerige regen. Tegen vieren begon zowaar een zonnetje te schijnen, maar te zeilen viel er niet; er was minder dan geen wind.

Ik heb het schip verder getuigd, alleen de vallen moeten nog naar de goede kant van de mast gebracht en veel kleine klusjes gedaan waar je oog op valt als je schoon schip maakt. Er is nog geen windmeter, maar verder is de Stella klaar om ons uit zeilen te nemen. Tegen het weekend wordt het weer beter. Is zondag 3 mei een idee?

Hartelijks Ted

Datum: 15-04-2009 13:04

Het gaat weer beginnen...

De zon wordt krachtiger, de hemel blauwer en het begint weer te kriebelen in onze zeilersbuiken. Nog even en de eerste wedstrijd dient zich weer aan. De Stella ligt inmiddels weer in het water. Haar buitenkant gepoetst, evenals haar mast, die de hele winter onttakeld in de mastenbar heeft gelegen.
Motor is gereviseerd, hier en daar zijn wat onderdelen vervangen. Ted, Han en Guus hebben al veel werk verricht de afgelopen tijd. Ellis is tot nu toe een beetje buiten beeld gebleven, maar heeft wel beloofd om binnenste Stella een sopje te geven. Dat moet nu toch wel heel gauw gaan gebeuren! De wedstrijd agenda is bekend, maar de bemanning is geminimaliseerd tot het oude basisviertal.
Toch zijn er nog een paar oude maten die wel weer eens mee willen varen en heeft zich ook een nieuwe belangstellende aangemeld. We zijn er bijna klaar voor, voor de wind en het water, de strijd en de spanning en het bier en de bitterballen...

naar boven